مجید امرایی - مدرس (دانشگاه های ،سوره ، جامع و میراث فرهنگی،استاد کارگاهی دانشگاه های علامه طباطبایی و الزهرا) ، کارگردان ، روزنامه نگار ، پژوهشگر ، نویسنده و دراماتراپیست .متولد یکم دی ماه سال 1348 خورشیدی از شهر کوهدشت از توابع استان لرستان.تحصیلات ابتدایی در مدرسه "هنر" دوره راهنمایی در مدرسه راهنمایی" شهید مطهری" و دوره دبیرستان را در دبیرستان " امام جعفر صادق (ع) "به پایان رساند .دوره کارشناسی تئاتر در گرایش نمایشنامه نویسی از دانشگاه اراک (سال1376)و دوره کارشناسی ارشد را از دانشکده هنر و معماری تهران (در سال 1380)، دارای مدرک دکترای تخصصی"دراما تراپی" از انستیتو بین المللی هنر درمانی پاریس کشور فرانسه (پاریس( 2)Institut national art thérapie paris سال 2017 میلادی .****مدیریت ها:1) عضو هیات مدیره انجمن تئاتر خیابانی خانه تئاتر4 دوره دو ساله .2) مدیر روابط عمومی مجموعه تئاتر شهر (1388 تا 1390(3) مدیر دفتر تئاتر خیابانی مرکز هنر های نمایشی از سال 1388 تا سال 1391 .4)مدیر روابط عمومی معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (1389 تا1390(5(مدیر عامل سرای روزنامه نگاران ایران (1389تا 1391(6) مدیر مسئول دو هفته نامه سرای ما.7) مدیر مسئول خبرگزاری باشگاه روزنامه نگاران ایران .8) مدیر مسئول انتشارات سرا (1389 تا1391(9) دبیر نخستین بازار تئاتر کودک ونوجوان ایران 1392 .10) مشاور معاون مطبوعاتی وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی در امور سایت های خبری(1389 تا 1390(11) مدیر مسئول فصلنامه تیاتر(1390 تاکنون(12)مشاور معاون فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ و رییس اداره نخبگان (1391تا 1396)13) معاون آموزش و توانمند سازی سامان نور کوثر(1394)14) دبیر اجرایی سه دوره جشنواره بین المللی ت

شصت و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر اوینیون از:مجید امرابیاز مجید امرایی : شصت و پنجمین جشنوارهی بین المللی تئاتر" آوینیون" از روز ۶ ژوییه ۲۰۱۱ (۱۵ تیرماه ۱۳۹۰) کارش را آغاز کرد و تا 5 جولای ادامه داشت ، جشنواره ای که نخستین بار در سال ۱۹۴۷ توسط هنرمند مشهور فرانسوی " ژان ویلار " بنیان گذاشته شد و خیلی زود به یک رویداد مهم فرهنگی به ویژه به یکی از معتبرترین جشنوارههای تئاتری در جهان مبدل شد.ژان ویلار و همکارانش برای علاقمند کردن مردم به ویژه جوانان به هنر تئاتر، ایوان کلیسای " پاپها " در آوینیون را صحنهی اصلی نمایشهای خود کردند . تا با بیرون کشیدن نمایش از صحنههای متعارف و سالختمان تئاترها ، شمار بزرگی از تماشاگران تئاتر را هر سال در فصل تابستان به این شهر بکشانند. از ایران در سالهای گذشته به ویژه پیش از انقلاب اسلامی گروههای تئاتری زیادی در این جشنواره شرکت کرده اند و نیز در یکی از همین سالها یکی از گروههای تئاتری در ایران نمایشی تعزیه را در خیابانهای این شهر به اجرا درآورد .در شصت و پنجمین جشنوارهی آوینیون قرار بود نمایش " تنها سگ اولی میداند چرا پارس میکند " به کارگردانی ابراهیم پشتکوهی با عنوان " مکبث زار" به اجرا درآید و اجرای آن تا آخرین روز جشنوارهی آوینیون همچنان ادامه داشته باشد . این نمایش که کاری بود از گروه تئاتر "تیتوک " در بندر عباس با اقتباس آزاد از نمایشنامهی مکبث اثر شکسپیربود با بهرهگیری از بنمایههای آیینهای بومی و مراسم زار در جنوب ایران تولید شده بود که متاسفانه به دلیل برخی نا هماهنگی های سفارت فرانسه این گروه موفق به حضور در این جشنواره نشد . اما گروهی 11 نفره از هنرمندان اساتید و مدیران تخصصی تئاتر متشکل از دکتر قطب ا

نگاهی به تئاتر ژاپندر 1388/08/20در: فرهنگ و هنرتنظیم و گرد آوری : دکتر مجید امرایی؛ کارگردان و مدرس دانشگاه/منبع:http://japanstudies.ir/post/580/مجید امرایی؛ فارغ التحصیل کارشناسی ارشد تئاترنگاهی به نظرات و آثار ” شوجی ترایاما ” و جنبش تئاتر آوانگارد درژاپن جنبشهای تئاتری آوانگارد از آغاز تا به امروز با بحرانهای اجتماعی، سیاسی هم پیوند بودهاند. چرا که پیشروان ( آوانگاردهای) کلاسیک، چه مدرنیستها و چه پُست آوانگاردیسم ها که نظریهپردازان معاصر در پی تعریفی شفاف از آن هستند، به واژگونسازی الگوهای نهادینه شده زیبایی شناسی سنتی علاقهمند و پیجو بودهاند.نقد پیشرو برخلاف انتظارها نقدی هراسناک است. آوانگاردها همان رویا بینانی هستند که “هولدرین” نظریه پرداز این عرصه درباه شان چنین میگوید: « جامعه همواره از اعضای رویابین خود متنفر و در هراس است.» نهضت آوانگارد ژاپن نیز از ترسیم فوق مستثنی نیست.ژاپن پس از جنگ با بحرانهای طبیعی پی در پی اجتماعی و فرهنگی، زمینه مناسبی را جهت ظهور هنرمندانی چون شوجی ترایاما(83 – 1938)، ” کازواو اونو” و” تاتسومی هیجیکاتا” فراهم آورد.شوجی ترایاما(Shuji Terayama) از بنیانگذاران تئاتر آوانگارد ژاپن مانند دیگر هنرمندان ژاپنی کودکی خود را در فضای دهشتناک و رادیکالِ جنگ جهانی دوم گذراند. جنگی که علاوه بر خرابی های فراوان ترس، اضطراب و فِقدانهای روانیِ عظیمی را برای مردم ژاپن به ارمغان آورد.در آموری(Amori) زادگاه ترایاما بیش از 30 هزار نفر کشته شدند. وی پس از اتمام جنگ که پدرش نیز در آن کشته شده بود در 1954، تحصیل رشته زبان و ادبیات ژاپنی را در دانشگاه” واسدا ” به پایان میرساند.1967 گروه تئاتر” تن جو ساجیکی” (Ten uu sajiki) را با چند تن دیگر